Maak gebruik van je eigen buikgevoel en inzichten.

  • Onderschat jezelf niet. Maak gebruik van eigen inzichten en bedenkingen.
  • Toets je buikgevoel of intuïtie af aan andere bronnen.
  • Streef er naar om je werkgever tijdens het gesprek over werkbaar werk geen opsomming van de feiten te geven, maar wel een analyse van de situatie.
Meer dan de werkgever weet jij wat er leeft op de werkvloer en vooral wat er zich onder de oppervlakte afspeelt. Jij beseft welke gevoelens, ervaringen en ergernissen van werknemers de directie niet bereiken, maar wel degelijk een effect hebben op het reilen en zeilen binnen de onderneming. Ook ben je als werknemersvertegenwoordiger – in vergelijking met de meeste werknemers – meer op de hoogte van de economische uitdagingen en belangen waarmee jullie worden geconfronteerd. Je hebt met andere woorden zowel voeling met het menselijke, sociale gebeuren als met het bedrijfseconomische gebeuren in je onderneming. Beide aspecten zijn erg belangrijk maar ze resulteren wel in een heel andere kijk op datgene wat zich afspeelt in de onderneming. Zeker als het gaat over werkbaar werk.

“Wie het gesprek over werkdruk wil voeren met de werkgever, doet er goed aan om niet met een bepaald gevoel naar de werkgever te stappen. Want daar valt niets mee aan te vangen. Beter is om alles uit te drukken in feiten en cijfers. Dus niet afkomen met ‘de mensen moeten te veel werken en kunnen het niet meer aan’. Maar bijvoorbeeld wel met ‘x-aantal overuren, x-aantal productiefouten, x-aantal afwezigheden door de werkdruk’.”

Hoogstwaarschijnlijk is jouw engagement gebaseerd op een bekommernis over het sociale gebeuren in jouw onderneming. Toch moet je ook bedrijfseconomische argumenten gebruiken om gehoor te vinden bij je werkgever. Jij bent als het ware de brug tussen beide werelden.
  “Wie het gesprek over werkdruk wil voeren met de werkgever, doet er goed aan om niet met een bepaald gevoel naar de werkgever te stappen. Want daar valt niets mee aan te vangen. Beter is om alles uit te drukken in feiten en cijfers. Dus niet afkomen met ‘de mensen moeten te veel werken en kunnen het niet meer aan’. Maar bijvoorbeeld wel met ‘x-aantal overuren, x-aantal productiefouten, x-aantal afwezigheden door de werkdruk’.”   
Hoogstwaarschijnlijk is jouw engagement gebaseerd op een bekommernis over het sociale gebeuren in jouw onderneming. Toch moet je ook bedrijfseconomische argumenten gebruiken om gehoor te vinden bij je werkgever. Jij bent als het ware de brug tussen beide werelden.

Jouw positie als werknemersvertegenwoordiger is van grote waarde. Omdat je van dichtbij kennis hebt kunnen maken met alles wat zich afspeelt in jullie onderneming heb je ongetwijfeld al heel wat inzichten en kennis opgedaan. Ook de vorming en ondersteuning die je van je vakbond kreeg, maakten je sterker. Onderschat daarom jezelf niet. Waarschijnlijk heb je zelf al een vermoeden welke oorzaken aan de kern van het probleem liggen. Gebruik die inzichten en persoonlijke bedenkingen om het werkbaarheidsprobleem dat je wil aanpakken te ontrafelen. Maar volg je intuïtie ook niet blindelings. Toets je aanvoelen af aan andere informatiebronnen . Zo krijg je een scherper beeld van hoe de vork precies aan de steel zit. En kan je je buikgevoel beter verwoorden.
Dat laatste is niet vanzelfsprekend. Je buikgevoel of intuïtie is vaak iets dat je wel weet, maar waarvoor je niet onmiddellijk een uitleg hebt. Veel werknemersvertegenwoordigers voelen aan dat er iets verkeerd zit maar slagen er in het gesprek met hun werkgever onvoldoende in om dat aanvoelen onder woorden te brengen. Dat is logisch maar moet toch anders. Als je via sociaal overleg zaken in beweging wil brengen, dan is het cruciaal dat je een analyse van de feiten kan geven. Een opsomming geven van afzonderlijke voorvallen en gebeurtenissen zonder het eigenlijke probleem te benoemen, is weinig constructief want je benoemd het fundamentele probleem niet. Je moet kunnen duiden wat het probleem precies is. Gebruik daarom jouw intuïtie als startpunt om het probleem verder te onderzoeken. Ga op zoek naar hetgeen aan de oorsprong van die verschillende gebeurtenissen ligt en breng dat onder woorden.