Beschouw jezelf als een expert.

Toon begrip voor andere perspectieven maar laat je de mond niet snoeren.

  • Zie het als jouw recht en plicht om een eigen standpunt te formuleren.
  • Beschouw de meningen en standpunten van elke gesprekspartner als gelijkwaardig.
  • Laat je de mond niet snoeren door zogenaamde ‘betweters’.
  • Eis zelf het recht op om gehoord te worden, ook al lijkt de situatie uitzichtloos.

Als je het in jouw onderneming wil hebben over werkbaar werk, dan moet je goed beseffen dat de meningen van je baas, je collega’s en jezelf evenwaardig zijn. Sta niet toe dat mensen elkaar het zwijgen opleggen omdat ze het zogezegd beter weten dan anderen. Want zo worden mensen in een positie van onmacht geduwd.

“Mijn baas kan goed overweg met cijfers en statistieken. Die mens denkt zo. Hij is waarschijnlijk langer naar school gegaan als ik. Maar als afgevaardigde heb ik ook iets te zeggen. Want als puntje bij paaltje komt dan weet ik veel beter dan hij wat er precies leeft bij de mensen op de werkvloer.”

Op de werkvloer is ieders inbreng en verhaal gelijkwaardig. En dit om de eenvoudige reden dat:

  • iedereen in staat is om vast te stellen wat er precies gebeurt;
  • iedereen in staat is om een persoonlijke mening te vormen over wat er goed of fout loopt;
  • iedereen in staat is om eigen besluiten te trekken over wat er zou moeten veranderen;
  • iedereen in staat is om hierover met anderen te communiceren.

In de praktijk loopt het heel dikwijls anders. Er wordt vaak gezondigd tegen dit principe van ‘gelijkheid van intelligentie’. Daarom is het afdwingen van spreekrecht niet altijd even gemakkelijk. Als werknemersvertegenwoordiger is dit een belangrijke uitdaging die je moet aangaan als je werkbaar werk ernstig wil nemen. Want alleen als je werkgever en jij elkaar erkennen als volwaardige gesprekpartners met een gelijkwaardige mening, dan zal je vooruitgang kunnen boeken op vlak van werkbaar werk. Als je echt iets wil veranderen aan de werkbaarheid van jobs, dan is dit een strijd die onvermijdelijk gestreden moet worden. De eerste stap begint bij je zelf.

“Niets is er zomaar gekomen. Vroeger waren er ook geen minimumlonen of loonafspraken. Het is maar omdat de vakbonden daar op een bepaald moment de schouders hebben onder gezet, dat er schot in de zaak is gekomen.”  
Wanneer je wil sleutelen aan de werkbaarheid van jobs, dan moet je er altijd en overal van overtuigd zijn dat je even intelligent bent als de anderen. Zelfs wanneer je moet opbotsen tegen een zeer autoritaire werkgever. Dat is de eerste stap naar emancipatie: durven denken dat je even intelligent bent. Het recht opeisen om vragen te stellen. Een statement durven maken: Ik heb een mening. Ik wil en zal gehoord worden. Vergelijk het met de emancipatiestrijd die vrouwen recent voerden, of de zwarten destijds in Amerika. Slechts door zelf hun stem te laten horen en door zelf het recht op te eisen om gehoord te worden, kwam er schot in de zaak. De enige manier om uit een positie van onmacht te komen, is door zelf macht op te eisen op basis van een eigen mening en eigen doelstellingen .